Nederlanders praten niet over geld. Dat weet iedereen. Maar weet je wat echt gek is? Het is al jaren volkomen legaal om je collega te vragen wat hij of zij verdient. Toch doet vrijwel niemand het. Werkgevers weten dat. En ze profiteren ervan.
Daar komt verandering in.
Wat de EU heeft besloten
De EU Pay Transparency Directive is aangenomen. Vóór juni 2026 moeten alle lidstaten — inclusief Nederland — wetgeving invoeren die werkgevers verplicht om salarisranges openbaar te maken bij vacatures. Geen "salaris in overleg" meer. Gewoon een getal. Of twee.
Daarnaast krijgen werknemers het recht om te vragen in welke salarisschaal zij zitten, en om te weten wat collega's in vergelijkbare functies gemiddeld verdienen. Werkgevers mogen dit niet weigeren. En ze mogen je niet ontslaan omdat je ernaar vraagt.
Voor werkgevers die jarenlang gespeeld hebben met informatieongelijkheid: dit is slecht nieuws. Voor jou: het beste arbeidsnieuws in jaren.
Waarom dit nu al relevant is
2026 klinkt als ver weg, maar de effecten zijn al merkbaar. Internationaal opererende bedrijven die vallen onder Britse, Deense of Oostenrijkse loontransparantiewetgeving zijn al aan het aanpassen. Technologiebedrijven die met Amerikaans kapitaal werken, publiceren in toenemende mate salarisranges in hun vacatures — simpelweg omdat ze anders geen kandidaten meer trekken in markten waar dat de norm is geworden.
Op Nederlandse vacaturesites zie je de verschuiving ook: het aantal vacatures met een concrete salarisrange neemt toe. En dat is niet toevallig.
Waarom de CAO hier zo goed bij past
Een CAO is in feite loontransparantie avant la lettre. De salarisschalen staan zwart op wit. Wat een medewerker in schaal 5 verdient, is vastgelegd in een document dat voor iedereen beschikbaar is. Geen onderhandeling, geen willekeur — tenzij een werkgever boven de schaal wil betalen, wat uiteraard mag.
Het probleem is dat veel mensen niet weten welke CAO op hen van toepassing is. Of ze weten het wel, maar hebben nooit gecheckt of hun salaris en trede kloppen. CAO's werken met periodieken — automatische verhogingen op basis van dienstjaren. Niet elke werkgever wijst je hierop. En wie er niet naar vraagt, loopt ze mis.
Wat je nu al kunt doen
Je hoeft 2026 niet af te wachten. Een paar concrete stappen:
- Controleer of jouw werkgever onder een CAO valt en welke. Dit kun je opzoeken via de rijksoverheid of via het CAO-overzicht op Baan met CAO.
- Zoek je functieschaal op en vergelijk met je huidige salaris. Zit je in de juiste trede? Ben je al toe aan een periodieke verhoging?
- Solliciteer je? Filter dan op werkgevers die het salaris vooraf vermelden. Een werkgever die zijn salarisrange verbergt, vertelt je daarmee al iets.
- Ga je een gesprek aan over loonsverhoging? Gebruik de CAO-schaal als anker, niet als plafond.
Wat transparante werkgevers anders doen
Er zijn bedrijven die de transparantiewetgeving niet afwachten. Ze publiceren salarisranges, werken met een CAO, en communiceren dat actief naar kandidaten. Niet uit idealisme — uit eigenbelang. Ze trekken meer en betere sollicitanten aan, en mensen blijven langer.
De ironie van loontransparantie: het is goed voor werknemers én voor werkgevers die weten waar ze mee bezig zijn. De rest speelt gewoon op tijd.
Op Baan met CAO zijn dit de enige werkgevers die je vindt. Elke vacature toont het salaris. Altijd. Niet als bijzaak — als standaard.
